Pierwsze deszcze, okna, które zostają zamknięte, znowu włączone ogrzewanie: to właśnie jesienią zapach mokrego psa w domu czuć najbardziej. Dobra wiadomość jest taka, że prawie nigdy nie pochodzi on od samego psa, tylko od tego, co po sobie zostawia: sierści, łoju ze skóry i wilgoci. Jeśli zajmiesz się tymi trzema źródłami, zapach zniknie, zamiast być tylko przykryty odświeżaczem powietrza.
Dlaczego mokry pies tak intensywnie pachnie
Skóra psa wytwarza łój, naturalny tłuszcz, który chroni sierść. Ten łój przywiera do martwych włosów, które lądują na kanapie, dywanach i listwach przypodłogowych. Żywią się nim bakterie, które wytwarzają charakterystyczny zapach. Wilgoć przyspiesza ten proces: dlatego mokry pies pachnie znacznie intensywniej, a dom „pachnie psem” głównie od listopada do marca.
Jeśli zapach jest silny, pojawia się nagle albo dochodzi z pyska lub uszu, skonsultuj się z weterynarzem: przyczyną może być zapalenie ucha albo problem z zębami lub skórą, a żadne sprzątanie tego nie rozwiąże.
Po powrocie ze spaceru: nawyk, który zmienia wszystko
Z zapachem mokrego psa rozprawiasz się już w drzwiach, a nie wtedy, gdy jest na kanapie.
- Trzymaj przy wejściu osobny ręcznik tylko dla psa i wycieraj go najpierw pod włos, a potem z włosem.
- Skup się na brzuchu, łapach i opuszkach, gdzie zbiera się woda i błoto.
- Jeśli ma długą sierść albo gęsty podszerstek, dosusz go suszarką nastawioną na letnie powietrze i trzymaną w sporej odległości, o ile to toleruje.
- Pierz ten ręcznik osobno i często: zapomniany wilgotny ręcznik staje się kolejnym źródłem zapachu.
Szczotkowanie i kąpiele: odpowiedni rytm
Regularne szczotkowanie usuwa martwe włosy, zanim rozniosą się po domu, a razem z nimi tłuszcz. Dla większości psów wystarczą dwa, trzy razy w tygodniu; codziennie w czasie jesiennego linienia. Jeśli możesz, rób to na balkonie albo na dworze.
Z kąpielami bez przesady: zbyt częste mycie wysusza skórę, która wtedy produkuje jeszcze więcej łoju. Dla psa, który mieszka w domu, kąpiel co cztery do ośmiu tygodni w szamponie dla psów (nigdy dla ludzi, zbyt kwaśnym dla jego skóry) to dobry punkt odniesienia, chyba że weterynarz zaleci inaczej. Nie zapominaj o obroży i szelkach: nylonowe zatrzymują zapach i świetnie się piorą w pralce.
Legowisko, koce i kanapa: najpierw tkaniny
To w tkaninach kumuluje się większość zapachu. Zacznij od legowiska: najlepiej ze zdejmowanym pokrowcem, który pierzesz co tydzień w 60 °C, jeśli pozwala na to metka. To samo dotyczy koców, na których się kładzie.
Jak usunąć zapach psa z kanapy i tkanin, których nie da się uprać:
- Najpierw usuń sierść, inaczej tylko ją rozniesiesz. Zbierak do sierści, taki jak nasz samoczyszczący zbierak do sierści wielokrotnego użytku, zbiera ją w kilku ruchach, bez klejących wkładów.
- Posyp sodą oczyszczoną, zostaw na kilka godzin (najlepiej na całą noc) i odkurz.
- Na koniec lekko spryskaj mieszanką wody i białego octu w równych proporcjach, najpierw testując w niewidocznym miejscu. Zapach octu znika po wyschnięciu.
Podłogi, dywany i powietrze
Odkurzaj co najmniej dwa razy w tygodniu i często opróżniaj pojemnik lub wymieniaj filtr: odkurzacz pełen sierści też oddaje zapach. Twarde podłogi wystarczy umyć gorącą wodą z odrobiną octu; unikaj wybielacza, który podrażnia opuszki i nos.
I wietrz codziennie, nawet gdy jest chłodno: dziesięć minut przy szeroko otwartych oknach, rano i wieczorem, wymienia powietrze bez wychładzania ścian. Zbyt wilgotne powietrze utrwala zapachy, więc zwróć też uwagę, gdzie suszysz pranie.
„Rozwiązania”, których lepiej unikać
- Odświeżacze powietrza i perfumowane spraye: maskują zapach, zamiast go usuwać, a wiele olejków eterycznych szkodzi psom, a zwłaszcza kotom.
- Środki czystości z amoniakiem: ich zapach przypomina mocz i może zachęcać psa do znakowania terenu.
- Wielkie pranie wszystkiego raz w miesiącu: mała cotygodniowa rutyna działa dużo lepiej niż gruntowne sprzątanie od czasu do czasu.
Rutyna w skrócie
Codziennie: wycieranie po spacerze i wietrzenie. Co tydzień: szczotkowanie, pokrowiec legowiska i koce do pralki, sierść z kanapy i odkurzanie. Co jeden, dwa miesiące: kąpiel i pranie obroży. Utrzymaj ten rytm przez dwa, trzy tygodnie, a przestaniesz czuć zapach psa po wejściu do domu; twoi goście również.